Trejsi Sevalije (Tracy Chevalier)
Paznju knjizevne javnosti Trejsi Sevalije je privukla romanom
"Devojka sa bisernom mindjusom", svojevrsnim pokusajem da se da odgovor
na pitanje ko je devojka sa istoimene slike holandskog majstora Johanesa
Vermera iz XVII veka. O samoj prici koju je izgradila oko misteriozne
devojke sa slike, Sevalije kaze: "Rano sam odlucila da to bude
jednostavna prica, jednostavno ispricana. Recima sam pokusala da docaram
Vermerov rad. To moze zvucati pretenciozno, ali namera mi nije bila da
predstavljam sliku recima, zelela sam samo da pisem na nacin kojim je
Vermer slikao - jednostavnim linijama, jednostavnom kompozicijom."
"Devojka sa bisernom mindjusom" nije prvo istrazivanje proslosti u koje
se Sevalije upustila. U svom prvom romanu, "Devicanski plavo", ona
koristi dogadjaje u Francuskoj XVI veka kao podlogu za pricu o traganju
za detaljima iz porodicne istorije glavne junakinje romana. Romanom
"Pali andjeli" iz 2001. Sevalije nastavlja price o zenama iz proslosti.
Po sopstvenom priznanju, rad na ovom delu za nju je predstavljao veliku
teskocu, sto ju je zamalo navelo da odustane. Onda je do nje dospeo
roman Barbare Kingsolver "Biblija
otrovne masline". Posto ga je procitala, pronasavsi u njemu
pokretacku snagu Sevalije se vratila pisanju "Palih andjela". "Ona je
uradila tako dobar posao koriscenjem razlicitih pripovedackih glasova, i
shvatila sam gde gresim sa Palim andjelima", izjavila je kasnije Trejsi
Sevalije u intervjuu za magazin Bookpage. Promenivsi pristup, Sevalije
je pocela ponovno pisanje romana o dve londonske porodice s pocetka
dvadesetog veka, ovaj put sa deset razlicitih naratora. Rezultat je bio
"Pali andjeli", roman koji ju je i kod kritike i kod publike ucvrstio na
pozicijama zadobijenim "Devojkom sa bisernom mindjusom". Njena
fascinacija umetnoscu i istorijom se tu nije zavrsila. Nastavlja se i u
cetvrtom romanu, cija se prica zasniva na srednjovekovnoj tapiseriji
"Dama i jednorog" iz pariskog muzeja Kluni.
|
