U Istoriji srpske knjizevnostio opisani su svi njeni dominantni tokovi,
pisani i usmeni, prikazane sve njene knjizevne tradicije. U njoj se objasnjava
odnos domaceg i stranog, nacionalnog i internacionalnog, u knjizevnom razvitku ,
i u svemu sto je stvoreno izdvaja se ono sto je najvrednije, cime se srpska
knjizevnost narocito odlikuje. Najvise prostora posveceno je onim knjizevnim
formacijama kojima ona duguje svoje najvece domete: starim biografijama i
narodnim pesmama, romanticarskoj i realistickoj poetici, modernoj poeziji i
prozi. Vodeci pisci, od Sv. Save do prvaka knjizevne reci u XX veku dobili su
najvise prostora. No, nisu zaobidjeni ni drugi stvaraoci ni poslenici na
knjizevnom polju, pa cak ni oni koji iz danasnje perspektive predstavljaju vise
kulturnu nego knjizevnu vrednost, jer bez njihovog prisustva slika pojedinih
razdoblja ne bi bila potpuna i celovita.
|
