U pitanju su cetiri pisma, nastala izmedju jula 1943. i jula 1944. godine, u
vreme kada je Drugi svetski rat bio u punom jeku, a koja je Kami uputio svom
imaginarnom prijatelju - nemackom intelektualcu. U ovim pismima Kami se bavi
problemima pravde i patriotizma, kao i odnosom intelektualca prema ovim
kategorijama. U trenutku kada zlocinom i nasiljem pocini nepravdu nad covekom,
njegov nemacki prijatelj, kao metafora nacistickog pogroma, postaje ogorceni
neprijatelj.
Cetiri Pisma predstavljaju znacajno razmedje na duhovnom putu poznatog
francuskog mislioca i velikog pisca: izmedju prethodnog perioda u znaku
takozvane filozofije apsurda cija su kljucna dela Stranac i Mit o Sizifu, i
potonjeg, sa novom teorijskom optikom uoblicenom u Coveku koji se buni. U
pismima se mogu naci elementi Kamijevih stavova iz obe navedene faze. Pored
toga, pisceva razmisljanja u ovim spisima sadrze i jednu ravan znacenja kojom
autor nadilazi ono privremeno i prolazno tog istorijskog trenutka zbog cega im
se i danas treba vracati.
|
