... Razvijala se (u tom periodu) i analizirala strategija o novoj kontroli
svijeta, u diplomatskim krugovima raslo je osjecanje da se desava nesto
epohalno, u Americi je sazrijevala svijest o "posljednjoj Imperiji”, a
istovremeno se tvrdilo da Amerika nema spoljnu politiku. Lakoca laganja, u
javnom mnjenju opijenom bogatstvom i razonodom, razmazila je zapadne politicare.
Sila se sirila brutalno, sa neskrivenim ultimatumima koje je olicavalo ponasanje
Madleine Albright. Pisac Harold Pinter ce tu americku politiku rezimirati u toku
rata NATO-a u Jugoslaviji rijecima "poljubi me u dupe, ili cu te ubiti”.
Propaganda najmocnijih zapadnih medija ovu je politiku pretvarala u naivnost,
demokratsku nespretnost i dobronamjernost. Posto je zapadno javno mnjenje ovo
htjelo o sebi da slusa, fikcija je nekontrolisano rasla. Sve je bilo dozvoljeno.
Pojavila se na Zapadu, za Clintonom, generacija "srecnih” politicara, bez
iskustva i bez osjecanja odgovornosti, ali kojima sve polazi za rukom. Moralna
fikcija ce iznad surove sile u ratu na Kosovu dosegnuti razmjere dostojne kraja
milenijuma...
|
