Ovih trinaest eseja i jedan izvanredan produzeni intervju iz 1992. godine sezu
od autobiografskog do cisto naucnog. Nadgradjujuci svoj prethodni rad, Stiven
Hoking raspravlja o zamisljenom vremenu, o procesu u kome crne rupe radjaju bebe
vasione i o naporima naucnika da stvore jedinstvenu teoriju koja bi predvidela
sve u univerzumu - koncept koji ce se, po njemu, sledecoj generaciji ciniti
prirodnim koliko i cinjenica da je zemlja okrugla... Stiven Hoking takodje pise
o slobodnoj volji, vrednosti zivota i svom vidjenju smrti. Daje nam svoj uvid u
to kako se naucna teorija slaze ali i razlikuje od naucne fantastike, kao i u
nacine na koji se naucne cinjenice uplicu u nas zivot.
|
