Roman Ujed andjela (2000), prema reakcijama citalista, u pravom smislu reci
predstavlja knjizevnu senzaciju. Komunicira sa podsvesnim nadama i strahovima
postsovjetskog citaoca, pritisnutog promenama u sopstvenoj zemlji, koja je na
putu da od svetske velesile postane tek jedna od evropskih drzava.
Pred nama je sociopoliticki roman sa slozenom antiutopijskom vizurom, koji
svojim zrelim, koloritnim, harizmaticnim i upecatljivim likovima, kao i
originalnom kompozicijom, ne bez ironijskog otklona, daje fresku alternativnog
razvoja svetske istorije.
Uspon glavnog junaka, od siroceta i pastorceta, preko uspesnog ratnika i
vojskovodje i imperatora, desava se delom po obrascima mita, a delom prema
Nostradamusovom prorocanstvu. Njegova bajkovito bastinjena planetarna misija
rezultirace novim svetskim ratom, savezom Rusije, Kine (Podnebeske carevine) i
Balkanskih drzava, i mnogim drugim bizarnim desavanjima.
Krusanovljev jezik je duhovit i kristalno precizan. Zalazak imperije naslikan je
kombinacijom postupaka magijskog realizma, zurnalisticke verodostojnosti i
kinematografskog verizma. Mozda je rec o idealnom spoju ruskog knjizevnog
nasledja i cistog modernizma.
|
