Kontroverzni roman
Vuka Draškovića koja se pojavila krajem sedamdesetih ili početkom osamdesetih
godina i odmah bila zabranjena zbog širenja nacionalne i verske mržnje i
podrivanja bratstva i jedinstva naših naroda i narodnosti. Tako je nekako valjda
glasilo obrazloženje tadašnjih vlasti koje su knjigu i njenog autora stavili na
crnu listu. Radnja knjige počinje u jednom selu kod Gacka ( inače autorov rodni
kraj ). Na pravoslavno Badnje veče 1942.godine u kuću srpske porodice Jugović
dolazi grupa ustaša-Muslimana, njihovih komšija i kumova Osmanovića. Tu izvrše
stravičan pokolj cele porodice koja se bila okupila da proslavi svoj praznik,
ali poštede malog Iliju, tek rođenu bebu. Njega odnesu u svoje selo i predaju ga
Rabiji, čiji je muž poginuo te noći u pohodu na Jugoviće. Namera im je da Rabija
odgaja malog kao svoje dete i da naprave od njega pravog ustašu koji će da mrzi
i ubija Srbe. Međutim, istu noć u Osmanoviće upadaju četnici i pokolju
Muslimane, a Rabija uspe pobeći u šumu sa malim Ilijom, a četnici odnose njenog
pravog sina, vjerujući da je to srpsko dete koje su Osmanovići oteli Jugovićima.
Mali Ilija preživljava rat i odrasta kao Alija Osmanović uz Rabiju, vjerujući da
mu je ona prava majka, a da su četnici odneli njegovog brata. Alija kasnije
odlazi u Sarajevo na studije, ali ga sudbina njegovog brata ( tj. Rabijinog
otetog sina za kojeg on vjeruje da mu je brat ) proganja i dalje i on odlučuje
da ga pronađe. Prilikom jedne posete Osmanovićima gotovo slučajno susreće
seoskog hodžu, tajanstvenog čoveka poznatog kao Sikter-efendija. Od njega Alija,
tj. Ilija, saznaje strašnu istinu o svom poreklu...
|
