Uismans je, prema recima N. Berdjajeva, "najplemenitija pojava nastala na tlu
francuske dekadencije. Njegova plemenita dusa, dusa srednjevekovna i
katolicka... ali slaba i pasivna, previse osetljiva, bila je povredjena
degradacijom moderne kulture, trivijalnoscu savremene Francuske, izopacenoscu
zivota, burzoaskim duhom epohe... Definitivno se mora priznati da je Uismans
najveci i najozbiljniji pisac Francuske novijeg vremena..." Roman koji je pred
citaocem, i u kome se detaljno opisuje crna misa, stvorio je kod savremenika
potpuno pogresnu sliku o Uismansu kao satanisti. Naprotiv, ovo izuzetno snazno
delo, uzgred, stilski besprekorno, ubija svaku sklonost ka zlu i satanizmu. A
sasvim je druga stvar sto je Uismans shvatio da satanizam, poput senke, prati
katolicanstvo...
|
