Jedno od "najuzbudljivijih saznanja" koja se namecu citaocu ove knjige
svakako ce biti saznanje da je pisac nekom svojom cudnom psiholoskom alhemijom
uspeo da prodre u najintimnije kutke njegove licnosti i izlozi ih nemilosrdno
svetlosti spoznaje. Citanje ove knjige ljubiteljima klasicne literature donece
pored ostalog zadovoljstvo i uzbudenje daleko vece od citanja nekog napetog
knjizevnog trilera, jer ce u likovima i situacijama iz knjige prepoznati ljude i
dogadaje iz svog ili bilo cijeg okruzenja, iz svoje ili bilo cije sadasnjosti,
proslosti i neminovno buducnosti... Da je Dostojevski jedan od najvecih umetnika
pisane reci potvrduju njegova brojna dela. Za citaoca modernog doba "Zapisi iz
podzemlja" su jedno od najsnaznijih dela ovog pisca. Ispricani u sugestivnom
tonu gorke ispovesti onoga ko govori sa samog dna zivota i sveta, "Zapisi iz
podzemlja" su svakako preteca onog smera moderne knjizevnosti koji, vise od
svega, govori o covekovom nesporazumu sa svetom u kome se obreo. Tesko je sresti
istinskog poznavaoca moderne knjizevnosti koji u svesti ne drzi reci sa samog
pocetka "Zapisa iz podzemlja": "Ja sam bolestan covek... Zao. Nesimpatican", ali
koji u ovom delu ne vidi neku vrstu prekretnice citavoj egzistencijalistickoj
struji modernog misljenja.
|
