Mit koji je Sofokle (496-406 pre n.e) dramatizovao u "Antigoni” pripada krugu
tebanskih legendi. Izdavanjem zapovesti da Polinik, Antigonin brat, ostane
nesahranjen, Kreont, novi vladar Tebe, sledi atinski zakon koji ne dozvoljava
pokop neprijatelja drzave. Porodica preminulog ima, medjutim, obavezu prema
njemu: mrtvi moraju da budu sahranjeni, makar simbolicno, kako to Antigona i
cini, pokrivanjem tela tankim slojem zemlje. Izvrsavajuci obavezu prema bogovima
kojima pripada dusa poginulog, ona krsi Kreontovu zapovest. Tu pocinje
"Antigona”. Grcka tragedija dozivljava procvat u petom veku pre nove ere - tada
stvaraju Eshil, Sofokle i Euripid - a nastala je, po svemu sudeci, vek ranije, i
to, po tumacenju i svedocenju Aristotela - iz ditiramba, horskih pesama u slavu
boga Dionisa, razvojem pratecih "improvizacija", odnosno pripovednih i
dijaloskih delova i odbacivanjem saljivih govora.
|
